Το πρώτο βιβλίο του Νίκου Μπακόλα προδιαγράφει αρκετά από τα βασικά χαρακτηριστικά του όλου έργου του: την προτίμηση για το ερωτικό θέμα, την αγάπη για το περιπετειώδες και, μέσα από παραδοσιακά ακόμη πλαίσια, την ιδιαίτερη φροντίδα για την αφηγηματική τεχνική - παράλληλα προαναγγέλλει ένα άλλο σχεδόν σταθερό του γνώρισμα: το στοιχείο της προκαθορισμένης ή τελικής συντριβής των περισσότερων ηρώων του και, όπως όλα τα πεζογραφήματά του, διαθέτει μιαν αφήγηση εξαιρετικά ελκυστική. Η επανέκδοση αυτή του Μην κλαις, αγαπημένη είναι η πρώτη μετά την αρχική έκδοση του 1958, και, μαζί με τα πεζά Χρονιές Αγιες και άγριες, που έχουν περιληφθεί στη σειρά «Γραφές της Αθωότητας», συμπληρώνει την εικόνα της πρώτης περιόδου ενός πολύ σημαντικού πεζογράφου μας. Από
τότε έχουν
εκδοθεί πάνω
από δέκα
βιβλία του,
όλα
πεζογραφικά.
Δύο
μυθιστορήματά
του, Η Μεγάλη
Πλατεία και H
ατέλειωτη
γραφή του
αίματος, τιμήθηκαν
με το Κρατικό
Βραβείο
Μυθιστορήματος,
το 1988 και το 1997,
αντίστοιχα,
ενώ η Μυθολογία
του με το
βραβείο Plotin, το 1978. 'Εργα
του έχουν
μεταφραστεί
στα σουηδικά,
ολλανδικά,
γαλλικά,
αγγλικά και
γερμανικά. 'Εχει
μεταφράσει
μυθιστορήματα
των Φόκνερ,
Φιτζέραλντ
και Τζέημς. 'Εχει
διατελέσει
δύο φορές
καλλιτεχνικός
διευθυντής
του Κρατικού
Θεάτρου
Βορείου
Ελλάδος και
από το 1958, και
για μια
τριακονταετία,
ασχολήθηκε με
την κριτική
Θεάτρου.
|